Shockwave Therapie bij Osgood Schlatter

Shockwave Therapie bij Osgood Schlatter

Toenemende interesse in musculoskeletale shockwave therapie en een groeiende hoeveelheid aan wetenschappelijke publicaties zorgden de laatste jaren voor een sterke verbreding van het indicatie gebied voor shockwave therapie. Naast de bekende indicaties zoals hielspoor, achillespees tendinopathieën, jumpers knee en calcificaties van de schouder krijgen we dan ook steeds vaker vragen over minder voor de hand liggende indicaties.

Osgood Schlatter

Osgood Schlatter (OS) is een mooi voorbeeld van een minder alledaagse shockwave indicatie. Het gaat hier om een knieklacht die relatief veel voorkomt bij kinderen in de groei, en wordt gezien als een verbeende avulsie van de groeischijf [1]. Eén van de verklaringen voor het ontstaan van deze klachten is dat de pees van de quadriceps te hard zou trekken aan het nog relatief zwakke kraakbeen van de groeischijf t.h.v. de tuberositas tibae [2]. Dit geeft regelmatig langdurige pijnklachten, bijvoorbeeld tijdens het sporten, bij kinderen in de leeftijd van 10 – 15 jaar.

Over het algemeen hebben er al (irreversibele) pathologische veranderingen plaatsgevonden zodra iemand met klachten bij een arts of fysiotherapeut komt. De behandeling zal zich dan ook eerder op de symptomen dan de pathologie zelf richten. Een van de mogelijke behandelvormen van OS, die zowel in de literatuur als in de praktijk wel eens genoemd worden, is shockwave therapie.

Qua symptomen zijn er inderdaad gelijkenissen tussen OS klachten en patiënten met een jumpers knee. Het is echter van belang om te onthouden dat hoewel de symptomen gelijkenissen vertonen, de pathologieën zeer verschillend zijn. Waar we bij de jumpers knee middels shockwave therapie vooral de degeneratie van de pees proberen te beïnvloeden is hier bij OS geen spraken van. Desalniettemin heeft shockwave therapie bewezen ook een effect op bot en kraakbeen te hebben. Een effect van shockwave therapie op OS mag dan ook niet op voorhand worden uitgesloten.

Shockwave bij osgood schlatter

Wetenschapelijke literatuur

Hoewel er vanuit de literatuur weinig bekend is over de behandeling van OS klachten met shockwave therapie is er door Lohrer et al., in 2012 een onderzoek over dit onderwerp gepubliceerd. Voor dit onderzoek zijn 14 adolescenten met OS (leeftijd 13 – 15 jaar) behandeld met radiale shockwave therapie. Vervolgens werd er bij een follow-up 3 – 7 jaar later onderzocht hoe het met de klachten stond. Hieruit bleek dat op de lange termijn 75% van de behandelde patiënten volledig klachtenvrij was geworden[3].

Hoewel de resultaten van dit onderzoek op het eerste oog veelbelovend lijken, verteld het ons niks meer dan dat radiale shockwave therapie een veilige en mogelijk effectieve behandeling voor klachten bij OS is. Omdat het een ongecontroleerd onderzoek is en er bij een natuurlijk beloop sowieso verwacht mag worden dat patiënten – ongeacht behandeling – op de lange termijn klachtenvrij zullen worden is het wat vergezocht om deze effecten volledig aan de shockwave behandeling toe te schrijven.

Men mag dus concluderen dat OS zeker niet de meest voor de hand liggende shockwave indicatie is. Het weinige onderzoek dat er is biedt slechts zeer gering bewijs en is onvoldoende om OS als indicatie te verdedigen. Daarnaast mag op basis van de theorie ook niet direct een effect worden verwacht, aangezien de pathologie geen duidelijke overeenkomsten vertoont met andere – bekendere – shockwave indicaties.

Andere groeischijfproblemen

Dit geldt natuurlijk niet alleen voor Osgood Schlatter. Zo zijn er wel meer veelvoorkomende klachten bij kinderen in de groei die zich op een vergelijkbare manier presenteren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan M. Sever (irritatie van de groeischijf onder de hiel) of M. Sinding-Larsen-Johansson (irritatie van de apex van de patella). Beide betreffen een irritatie van het kraakbeen van de groeischijf en ook hier mag geen effect van behandeling middels shockwave therapie worden verwacht.

Ons advies is dan ook: hoewel shockwave geen bewezen negatieve effecten heeft op pathologie van de groeischijf en in theorie veilig ingezet kan worden bij adolescenten is een positief effect onvoldoende onderbouwd. We raden dan ook af om dit soort klachten middels shockwave therapie te behandelen.

Reacties zijn welkom!

Wil je je ervaringen delen? Of heb je nog vragen of opmerkingen? We zouden het erg leuk vinden als je hieronder een reactie achterlaat.

Literatuurlijst:

  1. Ogden JA, Southwick WO. OsgoodSchlatter’s disease and tibial tuberosity development. Clin Orthop 1976; 116:180–189
  2. Hirano A, Fukubayashi T, Ishii T, Ochiai N. Magnetic resonance imaging of Osgood-Schlatter disease: the course of the disease. Skelet Rad 2002; 31(6): 334-342.
  3. Lohrer H, Schöll NTJ, Zwerver J, Malliaropoulos N. Extracorporeal shockwave therapy for patients suffering from recalcitrant Osgood Schlatter disease. Sportver Sportschad 2012; (4): - 218-222.

Reacties

Er zijn nog geen reacties.


Plaats jouw reactie, we zijn er benieuwd naar!






Deel dit met een collega: